ഇതൊക്കെ കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു സംശയത്തിന്റെ കനൽ ഉരുകാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ പതുക്കെ, കാലടി ശബ്ദം കേൾപ്പിക്കാതെ ആ മുറി ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി. വാതിലിന് അടുത്തെത്തിയതോടെ ഉള്ളിൽ നിന്നുള്ള ശബ്ദങ്ങൾ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി.
ആ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ, അടഞ്ഞുകിടക്കുന്ന ആ വാതിലിന് പിന്നിൽ നിന്നും ഉയർന്ന ശബ്ദങ്ങൾ എന്റെ ചിന്തകളെ കാമത്തിന്റെ അഗാധമായ കയങ്ങളിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു. പുറത്ത് ഹാളിലെ ഇരുട്ടിൽ, ശ്വാസം പോലും വിടാൻ ഭയന്ന് ഞാൻ ആ തടിവാതിലിനോട് കാതുകൾ ചേർത്തുപിടിച്ചു. മുറിക്കുള്ളിൽ കത്തുന്ന ലൈറ്റിന്റെ വെളിച്ചം വീണു കിടക്കുന്ന വാതിലിനടിയിലെ വിടവിലൂടെ എന്റെ കാല്പാദങ്ങളിൽ ചുംബിച്ചു ഞാൻ ഒരു കള്ളനെ പോലെ നിന്നു.
മുറിക്കുള്ളിൽ നിന്നും ആദ്യം കേട്ടത് അച്ഛന്റെ പരുക്കൻ സ്വരത്തിലുള്ള ആജ്ഞയായിരുന്നു.
“ഒന്നുംകൂടെ താഴ്ന്ന കുനിഞ്ഞു നില്ലടി…… മ്മ്…. കുറച്ചുകൂടി താഴ്ന്ന് നിൽക്ക്!”
അച്ഛന്റെ ആ വാക്കുകളിൽ ഒരുതരം വന്യമായ അധികാരം നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു. അതിന് മറുപടിയായി അമ്മയുടെ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടു,
“ആഹ്ഹ്ഹ് … സനിലേട്ടാ… അവിടെ വേണ്ട…..എ…..എനിക്ക് നല്ലപോലെ വേദനിക്കുന്നുണ്ട്….”
പക്ഷേ അമ്മയുടെ ആ അപേക്ഷയെ അവഗണിച്ചുകൊണ്ട് വീണ്ടും ഒരു മാംസത്തിൽ വന്നടിക്കുന്ന ചറപറ ശബ്ദം ആ മുറിയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നു.
“കുറച്ചൊക്കെ വേദനിച്ചാലേ നിനക്ക് ആ കഴപ്പ് മാറുള്ളുടി…..” അച്ഛൻ പല്ലിറുമ്മിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.