കോളേജില് പഠിക്കുന്ന കാലം മുതല് കൂട്ടായതാണ് അശ്വതിയോടൊപ്പം.
പഠിത്തം കഴിഞ്ഞ് പിന്നെ കുറേ വര്ഷങ്ങള്ക്ക് ശേഷം ഫെയ്സ്ബുക്ക് വഴി വീണ്ടും സൗഹൃദം പുതുക്കിയെടുത്തു.
അവളുടെ ശുപാര്ശയില് ഇവിടെയുള്ളൊരു യു.പി സ്കൂളില് ജോലിയും കിട്ടി.
അശ്വതി താമസിക്കുന്നതിനു ഒരു കിലോമീറ്റര് അകലെ താമസവും ശരിപ്പെടുത്തി തന്നു.
സ്വന്തമായി ആരുമില്ലാത്ത തനിക്ക് ഇപ്പോള് സ്വന്തമെന്ന് പറയാന് ഇവളേ ഉള്ളൂ.
ആ ആളുടെ മകന്റെ പിറന്നാളാണിന്ന്.
ആദിത്യന്റെ.., ഞങ്ങളുടെയെല്ലാം ആദി കുട്ടന്റെ..!!
സ്കൂളെത്തും വരെ ചിന്തകളില് മുഴുകി നടന്ന പൂര്ണേന്ദു., പിള്ളേരുടെ ബഹളങ്ങളൊക്കെ കേട്ടതും പതിയെ ചിന്തകളെല്ലാം വിട്ടിട്ട് സ്റ്റാഫ്റൂമിലേക്ക് നടന്നു.
” ആഹാ.., സുന്ദരിയായിട്ടുണ്ടല്ലോ ടീച്ചര്..?! ”
യാമിനി ടീച്ചറുടെ പുകഴ്ത്തലിനൊരു ചിരി കൊടുത്ത പൂര്ണേന്ദു തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോള് കണ്ടത് സാരിയുടെ ഇടയിലൂടെ കാണാമായിരുന്ന തന്റെ വയറും പൊക്കിള്ചുഴിയും ആര്ത്തിയോടെ നോക്കുന്ന ജോസ് സാറിനെയാണ്.
പെട്ടെന്ന് സാരി നേരെ പിടിച്ചിട്ട് രൂക്ഷമായി ജോസിനെ നോക്കിയ പൂര്ണേന്ദു അവിടെ നിന്നും ഓഫീസ് റൂമിലേക്ക് നടന്നു.
പെട്ടെന്ന് കൈയ്യിലിരുന്ന ഫോണില് മെസേജ് നോട്ടിഫിക്കേഷന്റെ ശബ്ദം കേട്ടതും.,
അതിലേക്ക് നോക്കിയ പൂര്ണേന്ദുവിന്റെ ഭാവം പെട്ടെന്ന് മാറി തുടങ്ങി.
ദേഷ്യത്താല് വലിഞ്ഞു മുറുകിയ ഭാവം പതിയെ നാണവും ശൃംഗാരവും കൂടി കലര്ന്ന ഭാവമായി.
” ഹായ്., ഞാനിപ്പോഴാ മെസേജ് കണ്ടത്..? റിപ്ലേ ലേറ്റാക്കിയതിന് സോറീ..?! ”