ലയയും മിഴികൾ നിറഞ്ഞ് അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ഹൃദയം നിലച്ചു കിടന്നു…
“” ഒരു കർമ്മവും ഏറ്റുവാങ്ങാതെയാ, എന്റച്ഛൻ പോയത്… …. “
വീണ്ടും വിശാലിന്റെ അടക്കിപ്പിടിച്ച വിങ്ങൽ കേട്ടു…
കരച്ചിലിന്റെ ചീള് ഉള്ളിൽ നിന്നും ബഹിർഗ്ഗമിച്ചത് ഷാൾ വായിലേക്കു തിരുകി, ലയ അടക്കിക്കളഞ്ഞു…
“” വിശാൽ ചന്ദ്രദാസെന്ന പേരു പോലും കൊണ്ടു നടക്കാൻ യോഗ്യനല്ല ഞാൻ… …. “
നടുക്കം പൂർണ്ണമായതും അവൾ ഒരേങ്ങലോടെ അവനെ വരിഞ്ഞു ചുറ്റി…
“ ഈ പാപം ഞാനെവിടെ തീർക്കും ലയാ… “
അവളുടെ മൂർദ്ധാവിൽ മുകർന്ന് വിശാൽ പൊട്ടിയടർന്നു… ….
അതേ…….!
“” ഈ പാപം ഞാൻ എവിടെ , എങ്ങനെ തീർക്കും………..?””
അവന്റെ നെഞ്ചിൽ കിടന്ന് ലയ അതിനുത്തരം തേടുകയായിരുന്നു………
( അവസാനിച്ചു… ….)