ഗതിമാറിയൊഴുകുന്ന നദിപോലെ 1 [സ്പൾബർ]

 

 

സ്മിത ഇഷ്ടക്കേടോടെ പറഞ്ഞു..

 

 

“നിങ്ങളെ പോറ്റാനല്ല ഞാൻ പണിക്ക് പോവുന്നത്,എനിക്ക് ജീവക്കാനാ… കൊന്നും കട്ടും ഉണ്ടാക്കിയതീന്ന് കഴിച്ചാ എനിക്ക് ദഹിക്കത്തില്ല…”..

 

 

ഇവൻ നന്നായി സംസാരിക്കുന്നെന്ന് സ്മിതക്കും നീതുവിനും തോന്നി..ഒന്നും മിണ്ടാതെ നടന്ന ഇവൻ ധൈര്യത്തോടെ മുഖത്ത് നോക്കി കാര്യം പറയുന്നു..

 

 

“അപ്പോ പിന്നെ ഈ വീട്ടിലെങ്ങനെ നീ നിൽക്കും.. ഇതും അഛൻ സമ്പാദിച്ചതാ…”..

 

 

സ്മിത അവനെ തളർത്താൻ നോക്കി..

 

 

“അല്ല ചേച്ചീ… ഈ വീട് നിൽക്കുന്ന മണ്ണ് അമ്മയുടേതാ… അമ്മയെ അടക്കിയതും ഈ മണ്ണിലാ… അത് കൊണ്ട് എന്നെയിവിടുന്ന് ഇറക്കി വിടാൻ വല്ല പ്ലാനുമുണ്ടെങ്കിൽ അത് നടക്കില്ല…”..

 

 

സ്മിത ഞെട്ടിയിരുന്നു.. അനിയൻ ഇങ്ങിനെ സംസാരിക്കുന്നതൊന്നും അവളത് വരെ കേട്ടിട്ടില്ല..

 

 

“അതിന് നിന്നെ ആരിറക്കി വിടുന്നു…?..

എനിക്ക് നിന്നോട് വേറൊരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്… “..

 

 

“എന്താ….എനിക്ക് നല്ല ക്ഷീണമുണ്ട്… വേഗം പറ… “..

 

 

അവന്റെ ധാർഷ്ട്യം സ്മിതക്ക് തീരെ പിടിച്ചില്ല..എങ്കിലും അവൾ അടങ്ങി..

 

 

“എന്താ നിന്റെ പ്ലാൻ… ?”.

 

 

സ്മിത വിഷയത്തിലേക്ക് കടന്നു..

 

 

“എന്ത് പ്ലാൻ…?”..

 

 

കാര്യം മനസിലാവാതെ മഹി ചോദിച്ചു..

 

 

“ എന്താന്ന് നിനക്കറിയില്ലേ….?”..

 

 

“ഇല്ല…”..

 

 

“നമ്മുടെ അഛൻ വെറുതേ മരിച്ചതല്ല,അഛനെ കൊന്നതാന്ന് നിനക്കറിയോ… ?”..