അച്ഛൻ തിരികെ വരുന്നത് കണ്ടതും അവൾ പെട്ടെന്ന് അവിടെ നിന്നും മാറി പടികൾ കയറി മുകളിലേക്ക് പോയി. ഹാളിൽ അച്ഛൻ എത്തുമ്പോഴേക്കും അവൾ മുകളിലെ മുറിയിലെത്തി വാതിലടച്ചു. അവളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് വല്ലാതെ കൂടിയിരുന്നു.
അവൾ പതുക്കെ തന്റെ സാരിയുടെ മുന്താണി തോളിൽ നിന്നും താഴേക്ക് വിട്ടു. സാരി പതുക്കെ അഴിച്ച് കട്ടിലിലേക്ക് ഇട്ടു. ഇപ്പോൾ അവൾ പാവാടയിലും പച്ച ബ്ലൗസിലും മാത്രമായി. ബ്ലൗസിനും പാവാടയ്ക്കും ഇടയിലൂടെ അവളുടെ ആഴമുള്ള പൊക്കിൾച്ചുഴിയും വയറിലെ വെളുത്ത ചാലുകളും കണ്ണാടിയിൽ വ്യക്തമായി തെളിഞ്ഞു.
രാവിലെ അക്രിക്കാരൻ ആർത്തിയോടെ നോക്കിയ അതേ രൂപം. അവൾ പതുക്കെ പുറം തിരിഞ്ഞു നിന്ന് ബ്ലൗസിന്റെ ഹുക്കുകൾ ഓരോന്നായി അഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ ഹുക്കും അഴിയുമ്പോഴും അവളുടെ വെളുത്ത പുറംഭാഗം ആ വെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങി. അവസാനത്തെ ഹുക്കും അഴിഞ്ഞതോടെ ബ്ലൗസ് തോളിൽ നിന്നും താഴേക്ക് വീണു.
അവൾ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞ് കണ്ണാടിയിൽ സ്വന്തം രൂപം ആസ്വദിച്ചു. തന്റെ ക്രീം കളർ ബ്രായുടെ ലേസ് വർക്കുകൾ നഗ്നമായ തോളുകളിൽ അമർന്നു കിടക്കുന്നു. രാഹുൽ കൂടെയില്ലാത്തതിന്റെ ആ ശൂന്യതയിൽ സ്വന്തം ശരീരത്തിന്റെ വശ്യത തന്നെയായിരുന്നു അവളുടെ ഏക കൂട്ട്.
പെട്ടെന്ന് താഴെ നിന്നും അമ്മയുടെ ശബ്ദം വീണ്ടും കേട്ടു.
അമ്മ: “മോളേ മാളവിക… നീ കുളിക്കാൻ പോയതാണോ?
അമ്മയുടെ ആ വിളി അവളെ യാഥാർത്ഥ്യത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുകൊണ്ടുവന്നു. രാവിലെ ഒരു അപരിചിതന്റെ മുന്നിൽ താൻ കാണിച്ച ആ ചടുലതയും, ഇപ്പോൾ ഈ മുറിക്കുള്ളിലെ തന്റെ ഏകാന്തതയും തമ്മിലുള്ള സംഘർഷം അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ആവേശം നൽകി. അവൾ വേഗം ബാക്കി വസ്ത്രങ്ങൾ കൂടി അഴിച്ച്, ഒരു തോർത്തുമുണ്ട് മാത്രം മാറിടത്തിൽ ചുറ്റി ബാത്റൂമിലേക്ക് നടന്നു.