മഞ്ഞ്മൂടിയ താഴ് വരകൾ 13 [സ്പൾബർ]

Posted by

റംല ഉറക്കെ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് നബീസൂന്റെ കാലിലേക്ക് വീണു.

നബീസൂന് മനസലിവൊന്നും തോന്നിയില്ല. രാത്രി മൂന്ന് വട്ടം വിരലിട്ട് താൻ വെള്ളം കളഞ്ഞപ്പോ ഇവളിവിടെ കുണ്ണ കയറ്റി സുഖിക്കുകയായിരുന്നു. കുറച്ച് നേരം കരയട്ടെ..

“റംലാ… നീ കരഞ്ഞത് കൊണ്ടോ, എന്റെ കാല് പിടിച്ചത് കൊണ്ടോ യാതൊരു കാര്യവുമില്ല… ഞാനിന്ന് തന്നെ സമദിനെ വിളിച്ച് പറയും.. ബാക്കി അവൻ തീരുമാനിക്കട്ടെ…”

അത് കേട്ട് റംലയുടെ കരച്ചിൽ കൂടി.

“ഉമ്മാ… പറ്റിപ്പോയി… തെറ്റ് പറ്റിപ്പോയി ഉമ്മാ… ഇക്കാനോടിത് പറയരുത്… ഇനി ഉണ്ടാവില്ലുമ്മാ… ഒരു തവണത്തേക്ക് ക്ഷമിക്കുമ്മാ…”

റംല ഉച്ചത്തിൽ കരഞ്ഞു.

“ശരി… നീ കരച്ചിൽ നിർത്ത്…ഒരു തവണത്തേക്ക് ഞാൻ ക്ഷമിക്കാം… പക്ഷേ,ആളാരാണെന്ന് എനിക്കറിയണം..എന്റെ കുടുംബത്ത് കയറി നിരങ്ങിയവൻ ആരാണെങ്കിലും അതെനിക്കറിയണം…ഇന്നലെ രാത്രിയിലെ മേളമൊക്കെ ഞാൻ കേട്ടെടീ… ഞങ്ങളിത്ര പേർ ഇവിടെയുണ്ടായിട്ട് നീയവനെ മുറിയിലേക്ക് വിളിച്ച് കയറ്റിയല്ലോ… സമ്മതിക്കണം നിന്നെ…. ആരായിരുന്നെടീ ഇന്നലെ നിന്റെ മുറിയിൽ….?”

തന്റെ മകൻ ഷംസുവാണ് ഇവളുടെ കള്ളവെടിക്കാരൻ എന്നറിഞ്ഞോണ്ട് തന്നെ നബീസു പറഞ്ഞു.

ഇപ്പഴാണ് റംല ശരിക്കും പേടിച്ചത്.. എങ്ങിനെ പറയും… ?
ഉമ്മാടെ മോൻ തന്നെയാണെന്ന് ഉമ്മാനോട് എങ്ങിനെ പറയും..?
പുറത്ത് നിന്ന് ആരേലുമാണെങ്കിൽ ചിലപ്പോ ഉമ്മ ക്ഷമിച്ചേക്കാം.. ഇത് സ്വന്തം മകനും മരുമകളുമാണെന്നറിഞ്ഞാൽ ഒരിക്കലും ഉമ്മാക്ക് ക്ഷമിക്കാൻ കഴിയില്ല. നല്ല ദീനിയായി കഴിയുന്ന ഉമ്മ അതൊരിക്കലും പൊറുക്കില്ല.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *