സൂര്യകിരണം [ആനീ]

“ഓക്കേ”

 

കിരൺ ചമ്മിയെങ്കിലും അതൊന്നും അയാൾ മുഖത്തു കാണിച്ചില്ല അയാൾ എന്തിനോ…..വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുകയായിരിന്നു അയാളുടെ ലക്ഷ്യം വേറെ യായിരുന്നു .

 

ഒടുവിൽ അത് തന്നെ സംഭവിച്ചു സൂര്യയുടെ ചെരുപ്പ് ചെളിയിൽ പുണ്ട്കൊണ്ട് അതിന്റെ വള്ളി പൊട്ടി കൊണ്ട് അവൾ മുന്നോട്ടു വേച്ചുകൊണ്ട് ആ ചളിയിലേക്ക് വീണു.

 

“ആഹ് അമ്മേ”

 

സൂര്യ പേടിച്ചു നിലവിളിച്ചു…

 

കിരന്റെ മനസ്സ് തുള്ളിചാടി തന്റെ പ്ലാൻ വിജയിച്ചിരിക്കുന്നു അവൻ ഉൾ മനസ്സിൽ ചിരിച്ചു…

 

“അയ്യോ സൂര്യ ഏണിക് ”

 

അവൻ അവളെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു ഉയർത്തി…

 

“എന്തേലും പറ്റിയോ”

 

“ഇല്ല”

 

സൂര്യക്കു സങ്കടവും ദേഷ്യവും ഒരേ പോലെ വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു സാരി മൊത്തം ചെളിയായിരിക്കുന്നു അതുമല്ല ആ വെള്ള കെട്ടിൽ വീണത് കൊണ്ട് മൊത്തം നനഞ്ഞും പോയ്യി മഴയായ കൊണ്ട് കഴുകി ഇട്ടാലും പെട്ടന്നൊന്നും ഉണങ്ങാനും പോകുന്നില്ല ഇതു ഇങ്ങനെ തന്നെ ഇട്ടേച്ചു കാറിലും കയറാനും പറ്റില്ല.

 

“കിരൺ എന്താ ചെയ്ക വസ്ത്രം മൊത്തം ചെളിയായി ”

 

ഉള്ളിൽ വന്ന സങ്കടം കടിച്ചമർത്തി അവൾ ദയനിയാമായി അവനോടു മൊഴിഞ്ഞു..

 

“സൂര്യ വാ അവിടെ ഒരു ബാത്‌റും പോലെ കാണുന്നുണ്ട് അവിടെ പോയ്യി ഒന്ന് കഴികിക്കോ പിന്നെ വണ്ടിയിൽ സോപ് ഉണ്ട് ഒന്ന് കുളിച്ചോ അതാവും നല്ലത് സൂര്യ അങ്ങോട്ട്‌ നടന്നോളു ഞാൻ സോപ്പും കൊണ്ട് വരാം”

 

“മ്മ്”

 

അവൾക്കു മുന്നിൽ മറ്റൊരു വഴിയുമില്ലായിരുന്നു എന്തായാലും കുളിക്കാതെ വഴിയില്ല മൊത്തം നനഞ്ഞു നാറി നാശമായിയിരിക്കുന്നു . സൂര്യ ആ ചെരുപ്പുകൾ അവിടെ ഉപേക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് വേഗം കിരൺ കാണിച്ച ബാത്റും ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു …