Posted by മോളെ പോകാം എന്നുള്ള നിർമ്മലയുടെ വാക്കുകൾ ശ്രീയെ വേദനിപ്പിച്ചു എങ്കിലും
പോയേ പറ്റു എന്നവനും അറിയാം.
അവൻ മീനുമോളെ ഉമ്മവെക്കുന്നത് നിർമല ആസ്വദിച്ചു നോക്കി നിന്നു പോയി.
യാത്രയെല്ലാം പറഞ്ഞകലുമ്പോൾ നിർമല അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയതേയില്ല.
അവർക്കറിയാം തന്നെകൊണ്ട് സാധിക്കില്ല എന്ന്.
വേഗംമോളെയും കൊണ്ട് വണ്ടിയിലേക്ക് കയറിയതും വണ്ടി പുറപ്പെട്ടു നിർമ്മലയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.
അയ്യേ അമ്മ കരയുകയാണോ.ദേ അങ്കിൾ പറഞ്ഞല്ലോ ഉടനെ മോളെ കാണാൻ വരാം എന്ന്.
ഹ്മ്മ് വരുമായിരിക്കും അല്ലേ മോളെ.
ഹ്മ്മ് വരും അമ്മേ അങ്കിൾ മീനുമോളോട് കള്ളം പറയില്ല.
ഹ്മ്മ് അതാ എന്റെയും വിശ്വാസം.
എന്നാ അമ്മ ഇനി കറയേണ്ട കേട്ടല്ലോ.
ഹ്മ്മ് ഇല്ല മോളെ അമ്മ ഇനി കരയില്ല പോരെ.
ഹ്മ്മ് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞും ചിരിച്ചും അവർ വീട്ടിലെത്തി.
നിർമ്മലയുടെ മനസ്സ് ഒന്ന് ശാന്തമായ പൊലെ തോന്നി.
അന്ന് കമ്പനിയിൽ വരേണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞതിനാൽ നിർമല മോളോടൊപ്പം ശ്രീയെ കണ്ടുമുട്ടിയ നാൾമുതൽ ഉള്ള സന്തോഷത്തോടെ കഴിഞ്ഞു.
ഇവളുകിതെന്തു പറ്റി ഇന്നലെ വരെ മുഖം ഇങ്ങിനെ അല്ലായിരുന്നില്ലലോ എന്ന് അമ്മ ആലോചിച്ചെങ്കിലും. ആ എന്തേലും ആകട്ടെ എന്റെ മോള് ഒന്ന് ജീവിച്ചു കണ്ടാൽ മതി എന്ന തരത്തിലേക്കു മാറികയിഞ്ഞിരുന്നു അപ്പോഴേക്കും നിർമലയുടെ അമ്മ ലക്ഷ്മി.
ശ്രീയാണെങ്കിൽ ശ്രീ എന്റെ മോളോന്നു സന്തോഷിക്കുമല്ലോ അവകുമുണ്ടാകില്ലേ
ആഗ്രഹങ്ങളും സ്വപ്നങ്ങളും എല്ലാം.
ഇനി അവൻ വന്നാലും ഒന്നും പറയാൻ നിൽക്കേണ്ട അവർക്കു എന്താ ഇഷ്ടം അതുപോലെ അങ്ങ് കഴിഞ്ഞോട്ടെ.