ഡോക്ടർമാർ അവളുടെ വാക്കുകൾ വിശ്വസിച്ചു. കാരണം, അമലിന് വേണ്ടി ആരും അവിടേക്ക് വന്നിരുന്നില്ല. അമലിന് എന്ത് ചികിത്സ വേണമെങ്കിലും ചെയ്യാൻ ശരണ്യ ഒപ്പിട്ടു. അവന് വേണ്ട മരുന്നുകളും പരിചരണവും ഉറപ്പാക്കി.
ശരണ്യയ്ക്ക് അമലിനെ നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു. അവൻ ഒരിക്കലും അനിതയുടെയോ, സൗമ്യയുടെയോ സ്വകാര്യതയിലേക്ക് എത്തിനോക്കില്ല എന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു.
അടുത്ത ദിവസം, ഡോക്ടർമാർക്ക് ആശ്വാസവാർത്ത നൽകാനായി. “പേടിക്കാനില്ല. അവന്റെ അവസ്ഥ മെച്ചപ്പെടുന്നുണ്ട്. ആന്തരിക മുറിവുകൾ ഗുരുതരമല്ല. 48 മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ അവൻ അപകടനില തരണം ചെയ്യും.”
ഒരു ദിവസം കൂടി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ അപകടനിലയിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായും പുറത്തായി. അവന് ബോധം വന്നു.
കണ്ണുകൾ തുറന്നപ്പോൾ അവൻ കണ്ടത് വിനുവിനെയും ഹരീഷിനെയും, പിന്നെ… ശരണ്യയെയും.
ശരണ്യയുടെ മുഖത്ത് ദുഃഖമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, അമലിനെ കണ്ട ആശ്വാസത്താൽ അവളുടെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി.
അമൽ സുരക്ഷിതനാണെന്ന് ഉറപ്പായപ്പോൾ, ശരണ്യ വിനുവിനോടും ഹരീഷിനോടും സംസാരിച്ചു.
ശരണ്യ: “അമലിന് ഇനി ഇവിടെ തുടരുന്നത് ശരിയല്ല. അവന്റെ വീട്ടുകാർ വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക്, അവനെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയാൽ കൂടുതൽ മാനസികമായി തളർന്നു പോകും. അതുകൊണ്ട്…”
വിനു: “മാഡം, അവനെ ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോവാം. ഞങ്ങളവനെ നന്നായി നോക്കിക്കോളാം.”
ശരണ്യ: “നിങ്ങളുടെ സ്നേഹത്തിന് നന്ദിയുണ്ട്. പക്ഷെ അവന് നന്നായി പരിചരണം ആവശ്യമാണ്. ഞാനൊരു തീരുമാനം എടുത്തിട്ടുണ്ട്. എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് അവനെ കൊണ്ടുപോവുകയാണ്. കൊച്ചിയിലെ സിറ്റി സൈഡിലുള്ള ഒരു വില്ലയാണ് എന്റെ വീട്. നിങ്ങൾക്കും അവനെ വന്നു കാണാം. അവൻ പൂർണ്ണമായും സുഖം പ്രാപിക്കുന്നത് വരെ അവൻ എന്റെ കൂടെ ഉണ്ടാകും.”