പെട്ടന്ന് അമൽ ഒന്ന് ചെറുതായി അനങ്ങാൻ തുടങ്ങി…. അവൾ ഞെട്ടി കൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു,… അവന്റെ മുണ്ട് നേരരെയാക്കി അവൾ എണീറ്റു…
അവൾ പെട്ടെന്ന് ആ മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. അവളുടെ ഹൃദയം ശക്തിയായി മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ കവിളുകൾക്ക് ചൂട് അനുഭവപ്പെട്ടു. മുപ്പത് വയസ്സിനോടടുത്ത ഒരു സ്ത്രീ, തന്റെ വിദ്യാർത്ഥിയായിരുന്ന ഒരു യുവാവിനോട് തോന്നിയ ആകർഷണവും താൻ ചെയ്തതും കൂടെ ആലോചിച്ചപ്പോൾ…
ശരണ്യ അടുക്കളയിലെത്തി. ഒരു കപ്പ് കാപ്പി ഉണ്ടാക്കി. ആ തണുപ്പിൽ അവളുടെ മനസ്സ് അലങ്കോലമായിരുന്നു. അവൾ സ്വയം സംസാരിച്ചു.
ശരണ്യ (മനസ്സിൽ):
”ശരണ്യാ, നീ എന്താണ് ഈ കാണിക്കുന്നത്? നീ ഒരു പ്രൊഫസറാണ്. അവൻ നിന്റെ വിദ്യാർത്ഥിയായിരുന്നു. അവൻ ഇപ്പോൾ ഒരു വലിയ പ്രതിസന്ധിയിലാണ്. അവൻ നിന്നെ വിശ്വസിച്ച് ഇവിടെ വന്ന് കിടക്കുന്നു. അവന്റെ ശരീരം കണ്ടിട്ട് നീ വികാരഭരിതയാവുകയോ?”
”പക്ഷേ… എനിക്കവനെ ഇഷ്ടമാണ്. അന്ന് ബസിൽ വെച്ച് എന്നെ സഹായിച്ച ആ ദിവസം മുതൽ എനിക്കവനോട് ഒരു പ്രത്യേക അടുപ്പമുണ്ട്. പ്രായം, എട്ട് വർഷത്തെ വ്യത്യാസം… അതൊന്നും ഒരു പ്രശ്നമല്ല. അമലിന്റെ മനസ്സ് എത്ര ശുദ്ധമാണ് എന്ന് എനിക്കറിയാം. അവന്റെ രൂപമോ, ജോലിയോ, പണമോ എനിക്കൊരു വിഷയമല്ല. അവൻ അമൽ ആണ്. എന്റെ അമൽ…”
”അവന്റെ മുറിവുകൾ ഉണങ്ങണം. അവന്റെ മനസ്സ് ശാന്തമാകണം. അവന്റെ കുടുംബം അവനെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞു. സൗമ്യയുടെ വാക്കുകൾ അവന്റെ ഹൃദയം തകർത്തു. ഇപ്പോൾ എനിക്കുള്ള ഒരേയൊരു ലക്ഷ്യം – അമലിന്റെ നിരപരാധിത്വം തെളിയിക്കുക.”