Posted by നതാഷ: “സാം… നിങ്ങൾ എവിടെയാണ്? എന്തിനാണ് എന്നെ ഇങ്ങനെ ടീസ് ചെയ്യുന്നത്?”
സാം: (ഒരു നേർത്ത ചിരിയോടെ) “ഞാൻ നിന്റെ വീടിന് ചുറ്റുമുള്ള ഇരുട്ടിലുണ്ട്. നതാഷാ…
ഇന്ന് രാത്രി ഞാൻ നിന്റെ ജാലകവാതിൽക്കൽ എത്തുമ്പോൾ, ആ വെള്ളക്കോട്ടിന്റെ ഭാരമില്ലാത്ത നിന്റെ ആ കൊഴുത്ത ഉടലിനെ എനിക്ക് വേണം.
മാത്യു നിന്റെ അരികിൽ ഒരു മൃതദേഹത്തെപ്പോലെ ഉറങ്ങുമ്പോൾ, ഞാൻ നിന്റെ ഓരോ ഇഞ്ചും എന്റെ ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ട് അളക്കും.
നിന്റെ ആ തടിച്ച തുടകളിൽ എന്റെ വിരലുകൾ അമരുമ്പോൾ നീ അറിയും, ഒരു സർജന്റെ തണുപ്പിനേക്കാൾ ഒരു ചിത്രകാരന്റെ പൊള്ളലിന് എത്രമാത്രം ലഹരിയുണ്ടെന്ന്…”
നതാഷയുടെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തു.
സ്റ്റുഡിയോയിലെ എയർകണ്ടീഷണറിലും അവൾ വിയർത്തു. സാമിന്റെ വാക്കുകൾ അവളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾക്കുള്ളിലൂടെ ഇഴയുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.
സാം: “കാത്തിരിക്കൂ… എന്റെ ഹിമാലയന്റെ ശബ്ദം നിന്റെ ജനലുകൾക്ക് താഴെ കേൾക്കുമ്പോൾ, ആ മുകളിലെ നിലയിലെ വലിയ ജാലകം നീ എനിക്കായി തുറന്നിടണം. നിന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും തീക്ഷ്ണമായ രാത്രിക്ക് ഞാൻ നിറം നൽകാൻ വരികയാണ്.”
ഫോൺ കട്ടായി. നതാഷ ആകെ തളർന്നു പോയി. അവൾക്ക് ഷോ പൂർത്തിയാക്കാൻ പോലും പ്രയാസമായി. സാമിന്റെ വന്യമായ വാഗ്ദാനങ്ങൾ അവളുടെ സിരകളിൽ ലഹരിയായി പടർന്നു.
11 മണി കഴിഞ്ഞു വീട്ടിലെത്തിയ നതാഷ കണ്ടത് പതിവുപോലെ മാത്യു ഉറങ്ങുന്നതാണ്.പക്ഷെ ആ ഉറക്കം സാം ബിയറിർ കലർത്തിയ മരുന്നിന്റെ എഫക്ട് ആണെന്ന് നതാഷ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല…അയാൾക്ക് ചുറ്റും മെഡിക്കൽ ജേണലുകളും ലാപ്ടോപ്പും ചിതറിക്കിടക്കുന്നു.