Posted by
അത് സത്യമല്ലേ?
പലപ്പോഴും നമ്മുടെ ജീവിതങ്ങളിലും ഇങ്ങനെയുള്ള നിമിഷങ്ങൾ വന്നു ചേരാറില്ലേ?
ചിലപ്പോഴൊക്കെ—നിശ്ശബ്ദത തന്നെ വാക്കുകളേക്കാൾ ശക്തമാകാറില്ലേ?
അങ്ങനെയുള്ള സമയങ്ങളിൽ, എല്ലാം തുറന്നു പറയേണ്ടതില്ല,,,
പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കാനുള്ള ഒരു ചെറിയ പൊരുത്തം മാത്രം മതിയാകും,,
അപ്പോൾ നമ്മുടെ മൗനങ്ങൾ പോലും വാചാലമാകും!!
കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾ മൗനമായി തന്നെ കടന്നുപോയി,,, ആർക്കും ഒന്നും തന്നെ സംസാരിക്കാൻ പറ്റാത്ത ഒരു അവസ്ഥ,,
സാഹചര്യത്തിന്റെ പിരിമുറുക്കം കുറയ്ക്കാൻ,, എന്തെങ്കിലും സംസാരിച്ചു തുടങ്ങാൻ ഞാനും പലവുരു ശ്രമിച്ചു,,, പക്ഷേ സാധിക്കുന്നില്ല,,, നാക്ക് അണ്ണാക്കിൽ കുടുങ്ങി സംസാരശേഷി നഷ്ടപ്പെട്ടത് പോലെ,,,
“കുടിക്കാൻ കുറച്ച് വെള്ളം…”
ഒടുവിൽ ഡോക്ടർ തന്നെയാണ് ആ നിശ്ശബ്ദതയ്ക്ക് ഒരു അവസാനം വരുത്തിയത്.
നോട്ടം എന്റെ ദിശയിലായിരുന്നുവെങ്കിലും,, ചോദിച്ചത് ഷബീനയോടാണെന്നു ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ കൈമുട്ടുകൊണ്ട് അല്പം തട്ടി അവളെ ഉണർത്തി.
ആദ്യം താല്പര്യമില്ലാത്ത രീതിയിൽ എന്നെ നോക്കി ഇരുന്ന ഷബീന, പിന്നീട് വെള്ളം എടുക്കാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.
ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും അവളുടെ ആ പോക്ക് ആസ്വദിച്ചു നോക്കിയിരുന്നു,,,
ചടുലമായിരുന്നു നടത്തത്തിന്റെ താളം!!
“നിങ്ങളുടെ ഭാര്യ അതിസുന്ദരിയാണ്… നിങ്ങൾ വളരെ ഭാഗ്യവാനാണ്.”
ഷബീന ഞങ്ങളുടെ കാഴ്ചവട്ടത്തിൽ നിന്നു മറയാൻ കാത്തുനിന്നതുപോലെ, ഡോക്ടർ ആ സ്വകാര്യം എങ്ങനെയോ എന്നോട് പറഞ്ഞു.