Posted by
വളരെ സമയമെടുത്ത് നിർത്തി നിർത്തിയാണ് ഷബീന എന്നോട് കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നത്,,, അതിൽ ഒരു മുന്നറിയിപ്പും,,, കാര്യത്തിന്റെ ഗൗരവവും, തീവ്രതയും എന്നെ ധരിപ്പിക്കാനുള്ള യുക്തിയും ഉണ്ടായിരുന്നു,,,
അവളുടെ ആ ചെറിയ ചെറിയ വാക്കുകളിൽ അടങ്ങിയിരുന്ന വലിയ വലിയ അർത്ഥങ്ങളെ എനിക്ക് പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിച്ചിരുന്നു,,,
ഞാൻ ചെറുതായി ഒന്ന് നെടുവീർപ്പ് വിട്ടു,,,
അല്പം ആലോചിച്ചതിനു ശേഷം,,, ഞാൻ അവൾക്ക് മറുപടി കൊടുത്തു,,, ശബ്ദത്തിൽ ചെറിയ വിറയലോടെ,,
എനിക്ക്,,, എനിക്ക് പ്രശ്നമില്ലെങ്കിലോ??
എന്റെ മറുപടി കേട്ട് ഷബീന പതിയെ എന്റെ ദിശയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞുകിടന്നു,, എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി,,
“നിങ്ങൾക്ക്… നിങ്ങൾക്ക് ശരിക്കും പ്രശ്നമില്ലേ…?”
അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ —
അമ്പരപ്പും, അവിശ്വാസവും, ഒരു ചെറിയ ഭയവും ചേർന്നിരുന്നു!!
ഞാൻ കണ്ണുകൾ ഒരു നിമിഷം അടച്ചു,,
ദീർഘമായി ഒരു ശ്വാസം വിട്ടു,,, ‘ഇല്ല’ എന്ന് ശാന്തമായി തലയിളക്കി.
കണ്ണ് തുറന്നപ്പോൾ —
ഷബീനയുടെ കണ്ണുകളുടെ കോണുകളിൽ ഈറനണിഞ്ഞിരുന്നു.
ഞാൻ പതിയെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ കണ്ണുനീർ തുടച്ചു.
“എന്നോട്… എന്നോട്… ദേഷ്യം തോന്നുന്നുണ്ടോ…?”
അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഭയവും
ഒരു കുറ്റബോധത്തിന്റെ മങ്ങലും!
അതിനു ഉത്തരമായി ഞാൻ അവളുടെ നെറുകയിൽ ഒന്ന് ചുംബിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു,,,
എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാനുള്ള മടി കൊണ്ടോ എന്തോ അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി,,,