അച്ചൻ മുൻകൈ എടുക്കില്ലെന്ന് രജനിക്ക് മനസിലായി. മാത്രമല്ല സമയം കുറച്ചായി താനിങ്ങോട്ട് വന്നിട്ട്.. ചിലപ്പോ അമ്മ വരാനുംമതി.
ഇത്രയൊക്കെ ആയല്ലോ..ബാക്കി കൂടി ശരിയാവും. താനെന്തിനും ഒരുക്കമാണെന്ന് അച്ചന് മനസിലായിട്ടുണ്ട്.
ഇനി താനെല്ലാം അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്ന് കൂടി അച്ചനെ അറിയിക്കണം.
“ഞാനെന്നാ പോയാലോ അച്ചാ…”?
പാവാട താഴ്ത്തിയിട്ട് എഴുന്നേറ്റു കൊണ്ട് രജനി ചോദിച്ചു.
“എന്നാ മോള് ചെല്ല്… അച്ചന് കുറച്ച് പണി കൂടിയുണ്ട്… മോള് കയ്യൊക്കെ ശരിക്ക് സോപ്പിട്ട് കഴുകണേ… കയ്യിൽ വാഴക്കറ പറ്റിയാ പിന്നെ പോകാൻ പാടാ…”
“പണി കഴിഞ്ഞില്ലേ അച്ചാ… അച്ചനിവിടെ ഇനിയെന്താ പണി…?
വേണേൽ ഞാൻ കുറച്ച് നേരം കൂടി നിൽക്കാം..”
അയാളുടെ ലുങ്കിക്കുള്ളിൽ, പുറത്തേക്ക് കാണുന്ന കുലച്ച് നിൽക്കുന്ന കുണ്ണയിലേക്ക് നോക്കി അവൾ പറഞ്ഞു.
“ഇത് കയറ്റാൻ വണ്ടിയിപ്പോ വരും മോളേ… അവര് പോയിട്ട് ഞാൻ വരാം..”
തന്റെ കുണ്ണ കുലച്ച് നിൽക്കുന്നത് അവൾകണ്ടു എന്ന ജാള്യതയോടെ ശിവരാമൻ പറഞ്ഞു.
“ എന്നാ ഞാൻ പോവാട്ടോ…”
അയാൾ തലയാട്ടി.
രണ്ടടി മുന്നോട് നടന്ന്, അവൾ തിരിഞ്ഞ് നിന്നു. പിന്നെ അയാളുടെ കണ്ണിലേക്ക് ആഴത്തിലൊന്ന് നോക്കി.
“അച്ചാ… അതിന്റെ ആവശ്യം ഇനിയില്ലേൽ അതിങ്ങ് തന്നേക്ക്… എനിക്കലക്കിയിടാനാ…”
രജനി പറഞ്ഞത് കേട്ട് അയാൾ സംശയത്തോടെ അവളെ നോക്കി.
“അച്ചന്റെ നിക്കറിന്റെ പോക്കറ്റിൽ വെച്ച എന്റെ പാന്റിയിങ്ങ് തന്നേക്കച്ചാ… ഇനിയെന്തിനാ അച്ചനത്…?”
എല്ലാം പൂർത്തിയായി… മരിക്കണം… ഇതിൽ ഭേദം മരണമാണ്…
തന്റെ മകൻ കെട്ടിക്കൊണ്ട് വന്ന പെണ്ണാണ് ചോദിക്കുന്നത്.. താൻ കട്ടെടുത്ത അവളുടെ പാന്റിയവൾക്ക് തിരിച്ച് വേണമെന്ന്..
ഇതിൽപരമൊരപമാനം ജീവിതത്തിൽ താൻ നേരിട്ടിട്ടില്ല. അവളുടെ മുന്നിൽ ഒരു കൃമിയോളം താൻ ചെറുതായതായി ശിവരാമന് തോന്നി. തന്റെ നിക്കറിന്റെ പോക്കറ്റിൽ അതുണ്ടെന്ന് ഇവൾക്കെങ്ങിനെ മനസിലായി? ഇനിയെങ്ങിനെയവൾ തന്നെ ഒരച്ചനായി കാണും.. ഒരു വൃത്തികെട്ടവനായിട്ടല്ലേ അവളിനി തന്നെ കാണൂ… ഒന്നും വേണ്ടായിരുന്നു.ഒന്നും…