“അച്ചൻ നേരത്തേ വീട്ടിൽ പോയി വന്നപ്പോ എന്തോ തളർച്ചയുള്ളതായി എനിക്ക് തോന്നി… അതാ ഞാൻ വെള്ളവുമിവന്നേ…”
അയാൾക്കുറപ്പായി, എല്ലാം ഇവൾ അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. പേടിയോടെ അയാൾ അവളെ നോക്കി.
“അമ്മ… അമ്മ തന്ന് വിട്ടതാണോ മോളേ…?”
അയാളുടെ ശബ്ദത്തിലുള്ള വിറയൽ അവൾ ശരിക്കറിഞ്ഞു.
“അല്ലച്ചാ… അമ്മയോട് പറഞ്ഞ് ഞാനെടുത്തോണ്ട് പോന്നതാ… എനിക്ക് തോന്നി, അച്ചനിപ്പോ ദാഹം കാണുമെന്ന്….”
അത് പറഞ്ഞ് രജനി, നാവ് നീട്ടി ചുണ്ടൊന്ന് നക്കി.
ശിവരാമൻ തകർന്ന് പോയി. എല്ലാമറിഞ്ഞ് ചോദിക്കാൻ വന്നതാവും. ഇങ്ങോട്ട് പോരാൻ ഒരു കാരണമാണ് വെള്ളം..
അയാൾ ഇടം കണ്ണിട്ട് കുരുടാൻ കലക്കി വെച്ച പാത്രത്തിലേക്ക് നോക്കി. താൻ നട്ട് വളർത്തിയ ഈ വാഴത്തോട്ടത്തിൽ കിടന്ന് താൻ പിടഞ്ഞ് മരിക്കുമെന്ന് അയാൾ ഉറപ്പിച്ചു.
“വെള്ളം കുടിക്കച്ചാ…”
രജനിയുടെ മധുരസ്വരം കേട്ട് അയാൾ തല പൊന്തിച്ച് നോക്കി.
അവളുടെ മുഖത്തിപ്പഴും നല്ല പുഞ്ചിരിയാണ്.
അയാൾ പാത്രത്തോടെ വെള്ളം വായിലേക്ക് കമഴ്ത്തി. പകുതിയോളം കുടിച്ചാണയാൾ പാത്രം താഴ്ത്തിയത്.
“ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ, അച്ചന് ദാഹമുണ്ടെന്ന്… “
ചുണ്ട് കടിച്ചു കൊണ്ടാണവൾ അത് പറഞ്ഞത്.
“ഞാനെന്തെങ്കിലും ചെയ്യണോ അച്ചാ..?’”
മുന്നിൽ നിന്നും പാവാട ഉയർത്തി അരക്കെട്ടിലേക്ക് കുത്തിക്കൊണ്ടവൾ ചോദിച്ചു.
ശിവരാമന് വീണ്ടും വെള്ളം കുടിക്കാൻ തോന്നിപ്പോയി.
അവളുടെ മുട്ട് വരെ നഗ്നമാണ്. വെളുത്ത കാലിൽ കെട്ടിയ ആ കറുത്ത ചരട് മാദകമായൊരു ഭാവമാണ് അവളുടെ കാലുകൾക്ക് നൽകിയത്.
അയാൾ ഒന്നും പറയാതിരിക്കുന്നത് കണ്ട് അവൾ അൽപം മുൻപോട്ട് നടന്നു. മൂത്ത്കുലച്ച വാഴക്കുലയിൽ നിന്നും അടർത്തിമാറ്റിയ ഇണ്ണിത്തട്ടകൾ അവിടെ കൂട്ടിയിട്ടിട്ടുണ്ട്. അതും അയാൾ വിൽക്കാറുണ്ട്.
രജനി, അവിടെ കുനിഞ്ഞ് നിന്ന് അത് നോക്കി.