Posted by 🌹
പാടത്തേക്ക് ഒരുപഞ്ചവർണക്കിളി പറന്നിറങ്ങിയത് പോലെ തോന്നിയ ശിവരാമൻ എഴുന്നേറ്റ് നോക്കി.
നാഡീഞരമ്പുകളെ ത്രസിപ്പിക്കുന്ന കാഴ്ചകണ്ട് വീഴാതിരിക്കാനായി അയാൾ അടുത്തുള്ള വാഴയിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.
കയ്യിലൊരു പാത്രവുമായി, മഞ്ഞ നിറത്തിലുള്ള ബ്ലൗസും, ചുവന്ന പട്ട് പാവാടയും ഉടുത്ത് നടന്ന് വരുന്നത് തന്റെ മാദകത്തിടമ്പായ മരുമകളാണെന്ന് വിറയലോടെ അയാൾ കണ്ടു.
രാവിലെ കുളികഴിഞ്ഞ് വേറെ ഉടുപ്പിട്ടിരുന്ന ഇവൾ,ഇപ്പോഴെന്തിനാണ് ഈ പാവാടയുമിട്ട് വരുന്നതെന്ന് അയാൾക്ക് മനസിലായില്ല.
പെട്ടെന്നയാൾക്ക് പേടികൊണ്ട് ഒരു വിറയലുണ്ടായി..
ഈശ്വരാ… താനിവളുടെ പാന്റിയെടുത്തത് എങ്ങാനും ഇവളറിഞ്ഞോ… ?
എങ്കി, നല്ല കുരുടാൻ കലക്കിയതിരിപ്പുണ്ട്..അതെടുത്ത് കുടിക്കും താൻ..
എന്നാൽ, ചുണ്ടിൽ നിറപുഞ്ചിരിയുമായി നടന്ന് വരുന്ന, അവളുടെ മുഖത്ത് അതിന്റെ യാതൊരു ഭാവവുമില്ല.നല്ല സന്തോഷത്തിൽ തന്നെയാണ് പെണ്ണ്.
പക്ഷേ, ഇപ്പൊഴെന്തിനാണ് അവളിങ്ങോട്ട് വരുന്നതെന്ന് അയാൾക്ക് മനസിലായില്ല.
അവളടുത്തെത്തി, വെള്ളപ്പാത്രം അയാൾക്ക് നീട്ടി. താൻ വെള്ളം ചോദിച്ചില്ലല്ലോ എന്നയാൾ ഓർത്തു.
“എന്തിനാ മോളേ,ഇപ്പോ വെള്ളവും കൊണ്ടിങ്ങോട്ട് പോന്നത്… ?
ഞാനിപ്പോകുടിച്ച് വന്നതല്ലേയുള്ളൂ…?”
അയാൾ സ്നേഹത്തോടെ മരുമകളോട് ചോദിച്ചു.
“ സാരമില്ലച്ചാ… കഞ്ഞിവെള്ളമല്ലേ… ക്ഷീണത്തിന് നല്ലതാ…”
അത് പറയുമ്പോ അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയുണ്ടോന്ന് അയാൾ സംശയിച്ചു.
“അതിനെനിക്ക് ക്ഷീണമൊന്നുമില്ലെടീ…”
പതർച്ചയോടെ അയാൾ പറഞ്ഞു.