എല്ലാരുമുണ്ടല്ലോ…
എന്നെ കണ്ടതും മുത്ത് എഴുനേറ്റുവന്നെന്റെ കൈയിൽ തൂങ്ങി
ഒരുവൻ : ഇങ്ങള് ഇവർക്ക് ചിലവ് കൊടുത്തിട്ട് ഞങ്ങൾക്കൊന്നും തന്നില്ലല്ലോ അതുകൊണ്ട് ഇങ്ങളുവന്ന് ഇങ്ങളെ കണ്ട് ചിലവ് വാങ്ങാം എന്ന് കരുതിയതാ…
അതായിരുന്നോ പരിഹാരമുണ്ടാക്കാന്നേ…
മുത്ത് : കാക്കൂ ഇവന്മാര് കള്ളം പറയുവാ ഇവർക്ക് ചിലവുകൊടുത്തപ്പോ അവരുമുണ്ടായിരുന്നു…
ഷെറി : പിശുകീ മിണ്ടാതിരി നീ ഞങ്ങൾക്കെപ്പോഴാ ചിലവുതന്നെ എല്ലാരേം വിളിച്ചോരോ ചായയും വടയും വാങ്ങിത്തന്നതാണോ ചിലവ്…
രണ്ടാമൻ : നിനക്കതുതന്നെ ധാരാളമാ…
ആബിദ : തുടങ്ങി രണ്ടും ഒന്ന് നിർത്തുമോ… ഏതുനേരം നോക്കിയാലും തമ്മിൽ തല്ല്…
മുത്ത് : തല്ലൊക്കെ നമ്മളെ കാണിക്കാനല്ലേ അല്ലാത്തപ്പോ രണ്ടും മുടിഞ്ഞ പ്രേമമാണ്…
രണ്ടാളും ഒന്ന് ചമ്മിയ പോലെ തോന്നി
അളക : എങ്കി കാന്റീനിലേക്ക് പോവാം…
മറ്റൊരുവൻ : നിങ്ങക്ക് ചിലവ് കിട്ടിയതല്ലേ…
അളക : നീ പോടാ മരത്തലയാ…
വണ്ടിയിൽ നിന്നിറങ്ങി അവർക്കൊപ്പം കാന്റീനിലേക്ക് നടക്കുന്ന എന്റെ കൈയിൽ തൂങ്ങി മുത്തും കൂടെത്തന്നെ ഉണ്ട്
ക്യാന്റീനിൽ ചെന്നിരുന്നതും ഓരോരുത്തരും ജ്യൂസും മറ്റും ഓർഡർ ചെയ്തു
ഒന്നാമൻ : പരിചയപെട്ടില്ലല്ലോ… ഞാൻ ആഷിക് ഇവൻ ഷാഫി ഇത് മുനവർ ഇവൻ റംഷിദ് അത് അയ്യൂബ് (മൂസിയെ കാണിച്ച്) ഇതുപിന്നെ ഞങ്ങളെ കൂട്ടത്തിലെ തലതെറിച്ചവൻ മുഹ്സിൻ അതളക അനക ഷെറിൻ ആബിദ
ഞാൻ ഷെബി…
ഷാഫി : ഇങ്ങളെ ഞങ്ങൾക്കെല്ലാർക്കുമറിയാം… ഇവക്ക് ആദ്യത്തെ പ്രെപ്പോസൽ വന്നപ്പോയെ കേട്ടതാ മുറച്ചെറുക്കൻ ഷെബിനോട് പ്രേമമാണെന്ന്…